A petición da familia –desexo que nos honra–, os teus restos acharán repouso na herbeira do Campo das Laudas, o noso lugar máis sagrado, e alí fundiraste co proxecto que tanto alentaches e que, pedra a pedra, axudaches a construír.
No leito, entre os cónxuxes, o pano de pureza sublimaba o pudor, interpóndose entre os corpos durante os accesos carnais con fins procreativos –era supostamente impensábel calquera outra motivación.
