Calros Solla

Mari Diz: Deusa do viño e deusa nai da Terra de Montes

Levando a auga para o noso muíño, enumeramos as personificacións de Mari Diz: deidade dupla (unha e mais a irmá, parella de vacas: a Gharrida e a Cotela), a vide (acios, bagos, bacelos…), maceira, néboa, enchente, buguina ou corno, cova, tesouro…

Mitos ancestrais do Nadal en Cerdedo

Velaquí a recreación dun Nadal de subsistencia, fronte á desmesura e ao consumismo que desvirtuaron a cristianizada festa do solsticio de inverno.

Soto, sentinela do Campo das Laudas

Ninguén coma Soto, sentinela da Memoria; ninguén coma Soto para gardar e alentar dende o curuto da Fontedorraca o proxecto do Campo das Laudas, que el tanto agarimou e do que tanto facía gala.

A alborada eléctrica en Cerdedo

Naquel tempo, acreditar que a electricidade –incolora, inodora e insabora– discorría polos fíos até prender nuns candís carentes de aceite ou carburo esixía unha dose de fe comparábel a admitir que o san Bertolameu era avogoso do raio.

Limpeza reivindicativa do muíño das Raposeiras

Os muíños convidan a viaxarmos no tempo e a enfariñarnos cos labores e costumes de antano. Se as paredes falasen…

Calros Solla: ‘Vivo Vigo, debullándome nel en cada latexo; a Vigo fun acomodando o ritmo da miña respiración. Estou resentido, pero hai que reflexionar’

A historia e a intrahistoria viguesa son patrimonio da cidade e mais de quen a habita. Os vigueses teñen o dereito e o deber de aceptar a herdanza recibida; tamén deberan asumir a obriga moral da lingua propia.

A montaña máxica que xurdiu da nada

A mitoloxía do monte do Seixo é un artefacto etnográfico-literario resultado da creación e da recreación popular, xa que humildemente me inclúo na cadea de transmisión do noso acervo. Este labor entregouse á comunidade de xeito absolutamente desinteresado.