Portugal, conseguiu estar como colonizador dunha pequena fracción desa península até ben entrado o século XX, con varios pequenos enclaves, como Nagar-o-Veli e as provincias de Goa, Damão e Diu.
Por Jose Vieira | 13/04/2026
Viaxar, foi sempre un dos atractivos que o home tivo nos seus horizontes, pois, o coñecer novas terras e novas xentes, sempre animou o espírito de aventura ou simplemente o coñecemento diverso.
Polos largos camiños dos tempos, sempre houbo grandes viaxeiros, de distintos países e, con intereses moi diferentes e con formas e medios, desde os máis humildes até aos máis sofisticados para o tempo.
Recordamos por exemplo as viaxes do famoso Marco Polo que deu a coñecer, as máis estrañas terras e civilizacións do orientar.
Estes viaxeiros, ampliaban o espazo en que se desenvolvían o seu tempo o diario da maioría das poboacións occidentais.
Estes viaxeiros, como é o caso deste enriba referido, se foi desprazando en súas “peregrinacións”, case en exclusivo pisando sempre terra firme.
Mas o coñecemento da historia universal, nos ofrece cousas moi interesantes, que nos fan admirar éxitos, a que antes non dabamos calquera relevancia, máis, que dun momento para outro, nos fan pensar do que se pasou a uns catro centenares de anos, pode ter relación con traxes contemporáneos.
Falemos entón un pouco de historia do país, que comparte a península con España, falamos de Portugal e ao redor de 1385 e seguintes.
Era entón rexido este país sobre a forma de monarquía, sobre éxide da familia de Joao I, da casa de Avis, coa inglesa dos Lencastre.
Froito da esclarecida educación da raíña Filipa de Lencastre e, seu gústame transmitir a cultura moi máis avanzada da corte inglesa, encontrou na creación e educación dos seus fillos, unha forma de aproximar as dúas culturas, o tempo e espazo.
A esta xeración, dos fillos de Joao I e de Filipa de Lencastre, fixo que esta corte se tivese elevado, culturalmente, dunha forma notábel, por enriba da formación das anteriores cortes.
Esta diferenza cultural, foi de tal maneira, que os fillos destes reis pasaron a ser coñecidos, como a Ínclita Xeración, o que significa que eran un conxunto de individuos de educación e coñecementos moi superiores ao común, do seu tempo.
Todos foron notábeis, pero cada un en seu particular camiño e tempo, máis, para este noso texto, o que máis nos interesa, é a figura do infante D. Henrique, aínda que todos fosen importantes así como as súas descendencias, pois, transmitiron o gusto pola cultura e coñecemento do mundo que os cercaba.
Este infante D. Henrique resolveu utilizar a súa posición, de ser fillo dun rei e irmán doutro, para crear, unha escola de mariñeiros, onde se daría a mellor formación posíbel para o tempo, para os que debían “navegar por mares nunca antes navegados” e, puideren se aventurar por eses mares descoñecidos.
Mandou vir, especialistas onde os había, e formou unha elite de condutores de barcos, que partirían a través do descoñecido, para alén dos horizontes visíbeis.
Así, que esta situación acabou por xerar un conflito de intereses entre os dous reinos da península Ibérica, ou sexa, entre inicialmente os reis de Castela e os portugueses, sendo posteriormente entre os reis Católicos, do recente reino de España e Portugal.
Este problema acabou por ser resolto, pasando a ser propiedade de cada un destes reinos, de acordo coa repartición do mundo, a través do tratado de Tordesillas.
Aquí máis unha interferencia e mediación da igrexa católica de entón.
Así que tocou ao lado portugués, descubrir un camiño marítimo para as terras da India, pois, se coñecía as súas riquezas, por viaxes por terra, como por exemplo as de Pero Vaz de Camiña e Pero da Covilha.
Dunha forma programada, os responsábeis pola expansión do territorio portugués, foron navegando cada vez más para o sur, pola costa de África, para encontrar, unha pasaxe que puidese permitir contornar ese continente.
Así que antes de ser lanzada a aventura de chegar polo mar a India, primeiro a pasaxe dunha primeira etapa polo navegador Gil Eanes e seguida moito máis ao sur, polo navegador Bartolomeu Días, que acabou por encontrar, a pasaxe, do Cabo da Boa Esperanza, o que unha vez contornado, permitiría subir a costa oriental de África, até a península indostánica, onde se situaba a India, que sería o obxectivo dunha futura viaxe.
Así, a partir de elemento dunha familia achegada ao poder, a dos Gama, foi preparada e apetrechada unha armada, que sobre o control dun home formado nas artes de navegar da Escola de Sagres, Vasco da Gama, este comandou esa nova aventura.
Coubo a este navegador, levar a bo termo esta misión, pero como tiña necesidade dun bo piloto coñecedor desas augas e, sendo posuidor, das informacións dadas polos árabes, encontrou no territorio que se chamaría, máis tarde Mozambique, un piloto que o levou a salvo até a India.
Portugal, conseguiu estar como colonizador dunha pequena fracción desa península até ben entrado o século XX, con varios pequenos enclaves, como Nagar-o-Veli e as provincias de Goa, Damão e Diu, tendo todos eses territorios sido anexados pela India, en 1961, polo entón primeiro ministro do país Nehru.
Quen dominou este enorme e riquísimo territorio, foi o Reino Unido, até ao movemento de independencia liderado, entre outro polo avogado e pacifista Gandhi, mantendo até ao ano de 1948, como un seu vice reinado.
Pero que podemos dicir de est país na actualidade?
Pasamos a dar algúns datos, sobre a India, de acordo coas últimas estadísticas dispoñíbeis e poderán ver mellor que pais é a India e, de acordo coas últimas estadísticas dispoñíbeis e, nos estamos reportando ao momento en que aparece como figura mundial o seu primeiro ministro, Narenda Modi, que está no poder desde 2014.
Como este aproveita o momento de moitísima importancia e, queremos dicir que este país, 1.470 millóns de habitantes, o máis poboado do mundo, é un dos fundadores da maior agrupación de países, por dimensión das súas poboacións e cuxo seu acrónimo é BRICS.
Esta agrupación é formada por Brasil, Rusia, India, China e posteriormente pola África do Sur, que tamén é considerada fundadora.
Este país, posúe un incríbel Produto Interior Bruto (PBI), na actualidade, de 4.18 billóns de dólares americanos.
É tal o seu protagonismo nacente e, a súa busca de ocupara un lugar no mundo que corresponda a súa importancia, que organizou a última Reunión sobre o Impacto da Intelixencia Artificial, onde se presentaron 86 países, implicados neste tema de desenvolvemento científico e as súas consecuencias.
É membro activo da Organización para a Cooperación de Shangai, que é un “quad” ou alianza militar, que integra a Australia, o Xapón e os Estados Unidos da América do Norte.
Fai igualmente parte, tamén activo, da Asociación de Nacións do Sueste Asiático (co acrónimo de ASEAN).
É un país esencial para a industria de armamento dos Americanos, pois, é o maior importador de material de guerra do mundo, representado nada menos do que 8,3%, do armamento vendido entre os anos de 2021 e 2025.
Este primeiro ministro efectuou e continúa con outras xubilacións en curso, as tendo iniciado en 2023 esperando as ter terminado este ano, na súa parte esencial, este año.
Está a desenvolver e a fortalecer as súas capacidades en súas redes avanzadas, de comunicación, nos próximos trienio de 2027 a 2029, tendo tamén estabelecido un ambicioso plano, no dominio da Intelixencia Artificial, en todos os seus aspectos coñecidos, en outro trienio, que prevé se estabeleza, entre os anos de 2030 e 2032.
Este primeiro ministro é moito máis un home do centro dereitas, de acordo coas ideas occidentais, mas que aposta, por unha diplomacia no mundo da política, cos ollos postos nun sentido multivectorial ou doutra forma se pode dicir, dunha militancia multilateral.
No se pode terminar este pequeno texto, sem dicir que o peso político, quer se queira ou no, esta se deslocando para fora do occidente tradicional.
Esta é a India que tocou na división, da igrexa católica, como mediadora entre os dous reinos, de Castela e Portugal. Fai 500 años.
Se el primero en comentar