Ao asalto do pobo, para maior beneficio das eléctricas, máis ou menos como agora, aínda que daquela o pobo, armado aínda que só fose de fouces e paraugas, saíu a defender o común.
Este interesante traballo documental, de obrigado visionado para aqueles que, coma eu, quedaron enredados nos fértiles territorios das letras de Circe e de Morgana.
Cando caeu nas miñas mans Memorias dun neno labrego, de Xosé Neira Vilas, aínda non levaba o país tatuado cunha estrela vermella no peito, non era aínda consciente do tempo e da terra na que vivía, porque non era máis ca un neno, nacido na ditadura.
Conversamos co escritor e critico literario Ramón Nicolás, que ven de publicar ‘A nena que perdeu un zapato na lama. Begoña Caamaño no Calvario vigués 1964-1976’.