Por Jana Calero Fernández & Irene Álvarez Francés / Avogadas da Querela Arxentina
Estabas con nós o día no que naceu un soño que levaba xa un tempo xermolando: Un grupo de xuristas creado específicamente para loitar contra a amnesia, pola memoria. Foi en Pontevedra, nas Xornadas de Memoria Histórica de 2019, nas que participaches e participamos. Algunhas xa tiveramos o privilexio de coñecerte, inspirador coma poucos, emocionante e emocionado, alguén cuxa batalla a ollos alleos parece perdida, pero que vivías, e vivimos, como se cada día fose unha vitoria. Alguén que loitaba para recuperar a súa dignidade, que intentaron arrebatarche pero que en realidade nunca perderas.
A túa alegría e enerxía, que como onda expansiva chegou a todas nós, fíxonos sentir que todo era posible. Algo necesario, xa que a tarefa non é sinxela. Algunhas xa o sabiamos, porque a loita antifranquista a vivimos na casa, sendo fillas e netas de persoas represaliadas, que loitaron, coma ti, pola liberdade. Grazas en gran parte ás tuas batallas, estamos reencontrándonos coa nosa historia. Ensináchesnos que a base da loita parte do colectivo, porque a verdade e a Xustiza deben derrubar ese muro de silencio e impunidade, é dicir, transformar a sociedade. “Gañaremos”, dicías, “non só porque teñamos razón, senón porque non estamos dispostos a esquecer”.
Tomamos este relevo como algo urxente e necesario, xa que entendemos que, como avogadas, temos o privilexio de ostentar un “saber”, uns mecanismos que non todo o mundo ten nas súas mans, e do mesmo modo que tomamos consciencia delo, tamén o fixemos do feito de que o noso deber é axudar a crear un mundo mellor. O noso papel é ser unha de tantas ferramentas que permitan transformalo e crear as condicións obxectivas e subxectivas dunha sociedade máis xusta, na que prime o respecto polos Dereitos Humanos e o recoñecemento de tantas persoas que loitaron pola liberdade en momentos de represión política e social. Ti, sobre todo ti, fixéchesnos ver que para cambiar o presente e construir o futuro, fai falla romper o silencio e rematar coa impunidade que arrastramos dende o pasado. E que calquera ferramenta, por pequena que pareza – unha simple culler- pode converterse na arma más poderosa se é esgrimida con valentía.
A túa loita, e a de tantas outras persoas, tamén é a nosa, porque o fascismo combátese día a día, e temos a necesidade de sair deste estado de frustrante amnesia e recuperar a memoria colectiva. Ensináchesnos a pelexar, e ainda que as dificultades sexan moitas a cada paso que damos, cada historia que recuperamos do silencio é unha vitoria contra a impunidade.
Ata a victoria sempre, compañeiro.
Se el primero en comentar