Parece que a dirección da EU, ten para con Israel, en especial, a súa principal líder, que dato o seu especial complexo, cos fornos crematorios dos seus ancestrais, quere a todo o pano, pedir o eterno perdón a seu socio o señor Benjamin Netanyahu.
Por Jose Vieira | 13/02/2026
Apuntan algúns historiadores, que as orixes das festas que se celebran no Entroido, teñen unha data de iniciación moi antigas, perdéndose na noite dos tempos.
No entanto algúns outros, indican que o seu inicio se pode remontar a polo menos uns 5.000 anos, situándose no antigo Exipto e na Sumeria.
Estas festas, ou similares, parece que se remontan á antiga Grecia e posteriormente ao imperio Romano.
Moi posteriormente, os navegantes españois e portugueses, así como os dos Países Baixos as difundiron polas terras que viñeron a descubrir e a ocupar.
No entanto, os navegadores conquistadores dos países baixos, tras a Xubilación de Lutero, deixaron de parte esa práctica.
Estas eran no seu inicio festas pagáns (anteriores as relixións monoteístas), que tiñan como patrón en xeral, o deus BACO, que era o avogado no mundo da antigüidade, o protector do viño.
Os romanos as anotaban como as “saturnais e as lupercaies” mentres no Exipto se facían en honra ao boi Apis.
Os gregos tiñan como patrón o seu propio deus desas festas e como tal do viño aquén daban o nome de Dionísio.
Como decorrer dos tempos, estas festas celebracións, pasaron a se converteren en non espirituais, como igualmente relixiosas.
En calquera dos casos en calquera dos tempos, sempre estas se converteron nunha correcta liberdade de comportamentos das poboacións, ou por relaxamento do poder, ou porque eran momentos en até o poder se tomaba esas liberdades máis licenciosas.
Aínda hoxe, un pouco por todo o mundo, o espazo-temporal dedicado ao Entroido é algo celebrado por todo o mundo independentemente do continente e das relixións predominantes.
Tamén as datas en que o Entroido se inicia, depende en xeral de cada máis e mesmo así dentro de cada país, igualmente poden arrancar os festexos en momentos distinguidos.
En todas estas festas e como dixemos no inicio, sempre andaron de mans dadas co viño e, cada vez máis às máis variadas calidades de alcol.
O Entroido os nosos tempos, chegan a crear autenticas zonas de atracción turística, que cos seus festexos, tornáronse as súas cidades e os seus países coñecidos, polas súas celebracións, en todo o mundo. Son exemplo, desas festas, o Entroido de Venecia e Italia ou o Entroido do Río de xaneiro no Brasil, así como en España o entroido das Illas Canarias.
Así entramos no tema que hoxe no está a preocupar, pois, se disparou o consumo de viño, ou mellor de millóns de botellas de viño que, non son máis, do que o sangue dunha poboación que está a ser liquidada a través dun xenocidio, continuado, e o peor de todo, perante a hipocrisía da dirección da Unión Europea.
Todos sabemos que a Europa en principio é un continente francamente produtor e exportador de viños e, probabelmente aínda unha das súas principais explotacións agrícolas.
Tamén é do coñecemento de todos, que de máis antiga denominación de orixe do mundo de viños, é a de o viño do Porto e, a seguindo de cerca as demais, zonas vitivinícolas dos grandes produtores, que son os franceses, italianos e a España.
Entre todos se xerou unha autentica protección, non só as calidades, así como a un comercio dos respectivos “caldos”, onde non estivese en cuestión, principios de explotación humana nin que calquera outra orde que puidese por en cuestión a honorabilidade das orixes dos viños.
No entanto, co beneplácito do imperio dos Estados Unidos da América do Norte (USA), representado polo todo poderosos Donald Trump, estase desenvolvendo nos territorios usurpados por Israel, ao pobo palestino, especialmente na Cisxordania, autenticas explotacións vitivinícolas ocupando decenas de miles de metros cadrados.
Unha vez máis a Unión Europea, que debía ter unha visión clara, honesta e coherente, dos seus socios que realmente compoñen a referida unión, permiten que se faga letra morta e esas explotacións vitivinícolas estean a invadir, todo o mundo e en especial a propia Europa.
O non basta que a señora Ursula Van Leyen, que é un portavoz do señor Trump e socia do primeiro ministro Israelita, Benjamin Netanyahu, permita que estas empresas exporten os viños que producen en terremos usurpados aos seus lexítimos propietarios palestinos, sabendo que estes indican que os seus viños foron producidos en terremos de Israel, indicando, por exemplo en Tel Aviv.
Máis, con ese subterfuxio, inclusive esas empresas até están a ser subvencionadas con diñeiros da Unión Europea (EU).
Isto é unha vergoña que non podemos permitir, por exemplo, os vitivinicultores españois, pois, por exemplo a empresa PSAGOT, recibe esas subvencións, e solo entre o ano de 2023 e 2024, colocou no territorio europeo cerca de 3 millóns de botellas de súa produción.
Máis, os outeiros ao sur do vale de Hebrón (en árabe Al Jalil), é un dos locais onde cada vez se estenden cada día máis as plantacións de videiras, para producir os viños que segundo os acordos internacionais e consignados nos ordenamentos desta materia, non podían ser comercializados fóra de Israel e, moi menos recibir subvencións da EU.
Outra das empresas que reciben axudas económicas da EU, e o apoio da señora Ursula Van Leyen, é a empresa que fundou Livni Winery e que que asociou a outro empresario, Yaacov Bris. Inclusive, rotula as súas botellas co título de “La Forêt Blanche”. Estas se encontran até en venda en supermercados en España.
Máis os Viticultores israelitas, utilizan tamén os territorios ocupados militarmente polo seu país, sen lexitimidade, o territorio Sirio dos Montes Golan.
Só aquí, estamos a falar de algo como 1.320 hectáreas, unha certa barbaridade.
Unha vez máis estas empresas indican que os seus viños son producidos en territorio de Israel, cun “chiscar de ollos”, da señora Ursula Van Leyen, que ao ser colaboradora e demostrar o seu gran amor (probabelmente síndrome de Estocolmo) a Israel, abre as mans permitindo a libre circulación dos produtos, vitivinícolas do seu gran amor que é ISRAEL.
Realmente, parece que a dirección da EU, ten para con Israel, en especial, a súa principal líder, que dato o seu especial complexo, cos fornos crematorios dos seus ancestrais, quere a todo o pano, pedir o eterno perdón a seu socio o señor Benjamin Netanyahu.
Terminamos este pequeno texto, cunha pregunta, que nos parece oportuna, mais cuxa
E que actitude toma ou pensa tomar a asociación dos viticultores españois, que están a ser prexudicados con esta política de apoio de Ursula Van Leyen a Israel?
Probabelmente virar a cara para o outro lado.
Se el primero en comentar